LITERATURA UNIVERSAL
OPCIÓN A
1. Desenvolva o seguinte tema do
programa: Principais novelistas da Europa do século XIX. Os personaxes
femininos nalgunhas das obras máis representativas (2 puntos).
2. Relacione as obras cos seus
autores e períodos (1 punto).
1
|
O estranxeiro
|
ETA Hoffmann
|
Teatro moderno
|
2
|
Contos fantásticos
|
Henrik Ibsen
|
Existencialismo
|
3
|
As aventuras de Tom Sawyer.
|
Albert Camus
|
Literatura romántica
|
4
|
A Ilíada
|
Mark Twain
|
Literatura grega
|
5
|
Casa de monecas
|
Homero
|
Narrativa
Norteamericana, S.XX
|
3.Elabore un comentario literario no que atenda ás seguintes cuestións (7 puntos):
3.1 Contexto histórico e sociocultural de W.
Shakespeare: o autor e a súa época (1 punto).
3.2 Faga unha breve exposición sobre o autor e
a súa produción literaria, atendendo á obra seleccionada (1 punto).
3.3 Expoña o tema deste fragmento e relacióneo
con outros aspectos importantes da obra: caracterización dos personaxes,
cuestións como o poder, a orde social, o amor etc. (2 puntos).
3.4 Analice as características formais do texto
seleccionado e da obra na súa totalidade (1,5 puntos).
3.5 Faga unha valoración persoal e
crítica desta selección e de Hamlet (0.5 punto).
3.6 Redacción do comentario. Valorarase ata un
punto a precisión e claridade da redacción así como unha argumentación ben
estruturada (1 punto).
HAMLET Ser
ou non ser, esa é a cuestión:
¿É mais
nobre para o espírito sufri-los
golpes e
frechas da aldraxante fortuna
ou colle-las
armas contra un mar de adversidades
e
facéndolles fronte pórlles fin? Morrer, durmir…
non máis.
E se é certo que cun sono rematamos
cos
sufrimentos do corazón e cos mil golpes naturais
que son a
herdanza da carne... é un final
ferventemente
apetecible. Morrer, durmir...
durmir...
soñar quizais. Ei-lo atranco,
pois os
soños que soñemos nese sono de morte,
unha vez
despoxados desta barafunda mortal,
nos
deteñen. Ei-lo pensamento
que fai a
desgracia tan duradeira.
¿Quen
aturaría os azoutes e mofas do mundo,
a tiranía
do opresor, a aldraxe do soberbio,
as
congoxas do amor rexeitado, a lentitude da xustiza,
a
insolencia dos poderosos e os desdéns
que o
mérito paciente recibe dos indignos
cando
podería liberarse
cunha
simple daga? ¿Quen soportaría estas pesadas cargas,
este penar
e sufrir dunha vida traballosa
se non
fose que o medo ó que hai trala morte,
rexión
ignota de fronteiras
das que
ningún viaxeiro retorna, espanta o ánimo
e nos fai
soportar estes infortunios nosos
antes que
lanzarnos a outros que descoñecemos?
William Shakespeare, Hamlet
Tradución de Miguel
Pérez Romero.
LITERATURA
UNIVERSAL
OPCIÓN B
1. Desenvolva o seguinte tema do programa: A
narrativa medieval ( 2 puntos).
2. Relacione as obras cos seus autores e
períodos (1 punto).
1
|
Eneida
|
W. Shakespeare
|
Teatro do absurdo, S. XX
|
2
|
Macbeth
|
Macbeth León Tolstói
|
Literatura latina
|
3
|
Sherlock Holmes
|
Samuel Beckett
|
Teatro isabelino
|
4
|
Anna Karenina
|
Virxilio
|
Realismo
|
5
|
Agardando a Godot
|
Arthur Conan Doyle
|
Novela de detectives de fin do XIX
|
3. Elabore un comentario literario no que atenda ás seguintes cuestións (7 puntos):
3.1 Contexto histórico e
sociocultural de Fernando Pessoa: o autor e a súa época (1 punto).
3.2 A obra de Pessoa, as súas
peculiaridades e importancia dos Poemas de Alberto Caeiro nela (1
punto).
3.3 Explique o asunto do que trata
este poema, a súa significación, os temas principais do poemario, o característico
da voz poética e da súa filosofía etc. (2 puntos).
3.4 Analice as características métricas,
estilísticas, retóricas etc. deste poema (1,5 puntos).
3.5 Faga unha valoración persoal e crítica
sobre o poema e o poemario ao que pertence (0,5 punto).
3.6 Redacción do comentario. Valorarase ata un
punto a precisión e claridade da redacción así como unha argumentación ben
estruturada (1 punto)
XLIX
XLIX
Métome
dentro e pecho a xanela.
Traen o candeeiro e dan as boas noites.
E a miña
voz contenta dá as boas noites.
Ogallá
a miña vida sexa sempre isto:
O
día cheo de sol, ou suave de chuvia,
Ou
tempestuoso como se acabase o Mundo,
A tarde
suave e as cuadrillas que pasan
Ollados
con interese dende a xanela,
O
derradeiro ollar amigo dado ao sosego das árbores,
E despois,
pechada a xanela, o candeeiro aceso,
Sen
ler nada, sen pensar en nada, nin durmir,
Sentir a
vida correr por min como un río polo seu leito,
E aí fóra un gran silencio como un deus que dorme.
Fernando Pessoa, Poemas de Alberto Caeiro
.
.
No hay comentarios:
Publicar un comentario